اين روزها كه مي گذرد دلگيرتر ميشوم انگار ...
دل دل ميكنم، دلتنگ مي شوم و بيقرار!
مي گردم...
مي گردم در پي گمشده اي كه با من هست و با من نيست!
اين روزها بيقرارتر مي شوم بي دليل!
اين روزها چه هوايي دارم!!
اين روزها اين روزها اين روزها
                ...

         پروانه سوخت، شمع فرو مرد، شب گذشت
            اي واي من كه قصه ي دل ناتمام ماند

                        ***

          میدانم که میدانی!
          آسمان من چشمان توست
         فرصت پروازم را نگير

پي نوشت :
1- هنوز هم اين صندلي خالي كنار پنجره جاي توست!
ميدانم توكه باشي ،باران هم قشنگتر ميبارد
2-آرامشت را يك روز هم قرض بدهي برايم بس است
3-همين...

                                                                            قربون مرامتون
                                                                            يه دختر ديوونه

من... اتاقم ... تاريكي مطلقش

امشب شمار شبهاي دلگير عمرم به 296 شب رسيد،

 آن هم فقط و فقط به خاطر تو،تاب نگاه در چشمهايت را ندارم...

امشب هم مثل همه ي شبهاي دلگيري كه گذشت پناه آوردم

به گوشه ي دنج اتاقم، همين اتاقي كه تاريكي اش براي من آرام ترين،

دوست داشتني ترين و امن ترين جاي دنياست

و حتي شايد امن تر از آغوش تو...

من مانده ام و تاريكي و آهنگ باران عشق...

و تكرار هزارباره ي ياد نگاهت...و نگاه سرد و بي روحم به هيچ كجا

و شايد همين بهانه اي باشد براي دل بريدن از دلبستگي هاي ساده ام

دلبستگي هاي ساده اي كه فقط شمار شبهاي دلگير و دلتنگم را زياد ميكند

هرچند تنها آرامش من تاريكيست

اما اينجا ياد نگاهت تنها سوسوييست كه اتاقم را روشن ميكند

نميدانم چند ساعت گذشت ، نميدانم اين آهنگ باران عشق چندبار تكرار شد

نميدانم خوابي يا بيدار ...نميدانم حواست به بيقراري دلم هست يا نه!

ديگر نميخواهم كه بداني...

فقط ميخواهم دل تو آرام باشد...آرامش تو..! همين برايم كافيست

و من هم...

 ميدانم يك روز دير يا زود همين دل بي قرارم هم خواهد مرد

اين خط ... اين نشان

                                          قربونتون... یه دختر دیوونه

                                             وبلاگم چهارساله شد

^{اگه گوشت با منه،‌يه سري به اين خاطر خواه بزن}

^{كه بدجوري كلافته!}

^{نميدونم شنفتي يا نه:}

^{ميگن عمو حافظ}

^{تو پياله عكس طرفو ميديده!}

^{منم پي همين آدرس اومدم كه حالا قدمام مال خودم نيس!}

^{د.. نخند! با وفا!}

^{ما خيلي وقته تلو تلو خوردتيم!}

^{باهام حرف بزن!}

^{بگو اگه حافظ خالي بسه باشه..}

^{اگه اونور اين استكانم سراغم نياي،}

^{اونوخ كجاي اين زمونه ي زهرماري پيدات كنم؟}

^{اما تو با معرفت تر از اين خيالاي خامي،}

^{حتم دارم يه تك پاهم كه شده اين ورا پيدات ميشه}

                      ^{" يغما"}

^{حرفهاي درگوشي من:}

^{1- يغما، خيلي دير به حرفت رسيدم}

^{اينكه دوستي و دشمني رو نبايد با يك "دال" نوشت}

^{2- دلتنگ دستهاي كسي هستم،فاصله امان نميدهد
   
   " نفسم ميگيرد
       
                   در هوايي كه نفسهاي تو نيست"}

^{3-پاييز كه ميشود ناخوداگاه دلم ميلرزد،ميريزد!}

^{عجيب است، نميدانم چرا پاييز مرا ياد زمستان مي اندازد}

^{هنوز تا زمستان مانده، زمستان و شبهايش يا بهتر است بگويم:}

^{زمستان و يك شب! فقط يك شبش! آن هم شبي زير باران...}

                       ^{قربون صفاي دلاتون
                    
                        يه دختر ديوونه}

                                     
                   خطي نيست
                   نه خطي كه طول عمرم را نشان دهد
                   نه خطي كه آينده را بگويد
                   و نه خطي كه مرا به كسي برساند
                  من تمام خطوط دنيا را در
                                                     چشمانم
                   پنهان كرده ام، تا از نگاه متعجب كف بين ها
                   دلم خنك شود

آخ كه چه حالي داره!
چش به راهت باشم، بارون بياد، تو نياي
و من خيس خيس
تموم اون خيابون طول و دراز بي مغازه رو
پياده گز كنم ،خودمو به خونه برسونمو
از گل و شل روي كفشام بفهمم كه چقدر دوست دارم
آخ كه چه حالي داره !
چش به راهت باشم،بارون بياد و تو هم بياي
و من دست تو دست تو!
تموم اون خيابون طول و دراز بي مغازه رو پياده گز كنم
بعد خودمونو به نيمكت پارك پرت اتوبان برسونيم،
تو از برق توي چشام بفهمي كه چقدر دوست دارم!
آخ كه چه حالي داره!
همين خيالا ،‌همين آرزوها،
همين خوش باوريا، همين اومد نيومد كردنا...
زندگي دل دله همين همين هاس!

" يغما "

ديشب شب عاشقان بود ديگران ميگفتند
بي خيال و بي مقصدبه بيرون رفتم ...
ديشب هوا خوب بود تاريك و دونفره من هم كه عاشق تاريكي ام،
اما تو نبودي...
به هرگوشه ي دنج و خلوت از پارك كه چشمم ميخورد عاشق و معشو قاني
باهم و شايد بشود گفت در هم لوليده بودند
نميدانم اين عشقي كه آنها دم از آن ميزنند همچون ليلي و ...
نميدانم آن پسركي كه آرام آرام در گوش دخترك زمزمه ميكرد
همانيكه به نظرم شانزده سال هم نداشت ميدانست چه ميخواهد
از زندگي! از عشق! از آن دخترك...شايد هم عشق را ميفهميد
نگاهي به كنار خود كردم،‌نبودي ... جايت خالي بود
سوزشي شبيه به،‌شبيه به...مثل آن بود كه با سيخي داغ به قلبم ميزدند
تنها حرفي كه ميتوانستم بگويم اين بود كه " خيالي نيست" ولي بازهم...
ديشب هوا خوب بود تاريك و دونفره من هم كه عاشق تاريكي ام
اما تو نبودي...
آه ...اين پارك لعنتي چقدر دلگير است...
قربون صفاي دلاتون
يه دختر ديوونه!

 دلم مي گيرد از آدم هايي كه در پس نگاه سردشان با لبخندي گرم فريبت مي دهند
 دلم مي گيرد از سردي چندش آور دستي كه دستت را مي فشارد
و نگاهي كه به توست و هيچ وقت تو را نمي بيند
 از دوستي كه برايت هديه دو بال براي پريدن مي آورد
و بعد پرواز را با منفور ترين كلمات دنيا معني مي كند
گاهي حتي از خودم هم دلم مي گيرد

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد؟
نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت!
ولی آنقدر مشتاقم که ازخاکه گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد به دست طفلکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز و پی در پی دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد
بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را...

بزرگمرد !
اي کاش اين چند جمله را لمس ميکردي و بعد...

        "  آنگاه که آدمي را انديشه اي جز مرگ نيست
          عشق تنها بهانه ايست براي دوباره زيستن "

 گلايه اي نيست که مرا تنها
 در بيابان به پاي رقص گرگ ها نشاندي
همسفر...
       در پي ابي يا سراب ؟
                   اه ، چه فرقي دارد؟
 اما حتما فکر اين را هم کرده اي که ممکن است
 با  خاک بيابان در هم بياميزم... نه ؟؟؟

قلبم دستهایش را بر گلو یم میفشارد
میخواهد تاوان تمام دردهایی را که به رو یش سنگینی میکند از من بگیرد
و من هربارو هربار به دروغ قول سبک کردن بارش را میدهم.
ظرفیت قلبم تکمیل است فقط یک نفس مانده تا شکستن!
افسوس...حتی نمیدانم برای دل خود چه کنم،اما
اجازه ی نفس کشیدن را از او خواهم گرفت!
دلم را میگویم میخواهم زنده به گورش کنم
آشفته ام نمیدانم دردم چیست؟
حسی شبیه مردن تمام وجودم را گرفته ، احساس مردگی...
دلم هوای مردن را کرده! ... 

امشب ویرانم، خدایا به فریادم برس

حتی این سرما هم ذره ای ار آتش دردم را کم نمیکند
ضربه ات کاری بود نامرد
تن خاک خورده ام را میفروشی به بوی تند تنهای خود فروش؟
دیگر علاقه ای به دیدارت ندارم
دوستت داشتم اما،صد داد از این اما...

         تنها از همين ميترسم!

                                   "یغما"

                     
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آي
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوي در بگشاي!
منم من ، مهمان هرشبت لولي وش مغموم
منم من،سنگ تيپا خورده اي رنجور
منم من،دشنام پست آفرينش، نغمه ي ناجور
نه از رومم،نه از زنگم،همان بيرنگ بيرنگم
بيا بگشاي در،بگشاي،دلتنگم
حريفا!ميزبانا!
ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد
                                        
                                       « ماث»
پ.ن
1-اخوان،عجيب حرفهايت بر دلم داغ ميگذراد
2-راست ميگويي: ناجوانمردانه سرد است
 هوا نه... تن خاک خورده ام!!!
3-اينجا ديو انه ايست که در ابديت خود منتظر است
                       

پ.ن
1-سهراب حالا تو هي بگو چشمهارا بايد شست،
شسته يا ناشسته دنيايش همين است
2-استخوانهاي قلبم به درد آمده است
3-پست قبل خط خورد ------> پاک شد به علت يه سو ء تفاهم

 نمي نويسم چگونه مي پرستمت
مي نويسم که مردنم را در پايت باور نداري...
دير زماني است دلم جايي گير است،جايي که نزديکتر از من به من است
آنجا که آنچه به وفور يافت ميشود احساس است
دير زماني است  که در پي نگاه توام ،نگاه ساده و مهربانت را گم کرده ام
نميدانم کجا؟!شايد در  کوچه هاي تقدير، شايدجلوي درهاي حکمت خدا
و اکنون دير زماني است که آرام و بي صدا در خود ميشکنم

اينجا ، من ، سکوت
زير اين آوار دورنگي و دورو يي خرد شده ام
خسته ام از اين صورتکها و عروسک هاي دروغين، آخر چه؟
اينجا در اين دنيا صداي اين جغدان شوم بسي زيبا تر
از صداي اين آدمکان انسان نماست
اينان که هنوز فاصله ي آدميت و انسانيت را نپيموده اند
چه بايد کرد ؟!...هيچ ...زندگي ... ديوانگي ... مرگ ...جاودانگي...
چرا هيچ کس رنگ خودش نيست؟ چرا دورنگي؟ چرا دورويي؟
چرا مردانگي را زنده به گور کردند
جاي من کجاست؟
راستي تو  !!!
 گذر لحظه هارا با تپش قلبت شمرده اي؟
و اين نامردي ها را با هر نفسي که مي کشي حس کرده اي؟
اين هنگام است که خواهي شنيد فرياد نگاه اين دختر ديوانه را !!!

دلم پر گشودن می دانست اما پرواز را حماقت می دید
چقدر تلخ است هوای اتاقم در میان اشک و آه برای دلم
 که هرگز کسی نفهمید چراگرفت؟امشب برای من مرگبار ترین شبهاست
سرگردان و تنها،خواب وحشت،طعم تلخ،چشم خیس..
.چه کنم جز فروخوردن بغض دلم؟شانه ای کم دارم برای هق هق !!.
 آه که چقدر تنهایم... چشمانم بارانی و دلم تنهای تنها
درد من عشق نیست ، فقر نیست ، بدنامی نیست ، درد من...
هرگز کسی نخواهد فهمید...!!!

                           بلند بگو : آمین
         خدایا تو حفظ کن هر آنکس را که از بی کسی تنها پناهش آسمان توست

                    چنان دل کندم از دنيا که شکلم شکل تنها ييست

                 ببين مرگ مرا درخويش که مرگ من تماشا ييست
                                               

                                                           قربون صفای دلاتون

                                                   مخلص همیشگیتون یه دختر دیوونه

  
ای ستاره ها چه شد که در نگاه من                  

دیگر آن نشاط و نغمه و ترانه مرد

ای ستاره ها چه شد که بر لبان او                                

آخر آن نوای گرم عاشقانه مرد

رفته است و مهرش از دلم نمی رود                             

 ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست

ای ستاره ها ستاره ها ستاره ها                                 

 پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟

قطره های بارون با تمام قدرتشون دارن به پنجره ی اتاقم میکوبن

انگار اونا هم ناراحتن خیلی دلشون پره دل آسمون هم پره دل من هم پره

ولی نه پنجره رو براشون باز نمی کنم

من از بارون متنفرم...

بارون منو یاد دلتنگیام میندازه یاد تنهاییام

بارونه تنهایی . . . بارونه دلتنگی . . .بارونه نامردی و بی معرفتی 

بارون نفرت   بارون نفرت  بارون نفرت

اسم قشنگیه ... من از بارون متنفرم

می زنه بارون نفرت پشت شیشه        حکم قلبم رو نوشتن تنهایی تا به همیشه

                         روزها ميگذرند عشق هاميميرند رنگها رنگ دگر ميگيرند

                  و فقط خاطره هاست كه چه شيرين و چه تلخ دست ناخورده به جاي مي مانند

                                         زندگي شوق تمناي همين خاطره هاست

همه می گذرند و می گویند چقدر عجیب عاشق شدی و من بی توجه به گفته ها هنوز هم در حسرت دیدن توام ولی کم کم تیک تاک ثانبه های انتظار به من فهماند که هرگز نمی آیی نمی خواهم  باور کنم که حالا میان اصوات خاموش اشک همه می گذرند و می گویند :

                چقدر ساده فراموش شدی !